ملامحمد عقيل زرنگ فرزند أحمد اسماعيل در سال 1299هجری شمسی در خانواده ای مذهبی در روستای هلر جزيره قشم چشم به جهان گشود برای تعليم قرآن وارد يكی از مکتب خانه های وقت روستا شد وپس از يادگيری روخوانی قرآن کريم وکتاب مبدأ در عبادات وگلستان سعدی برای تبحر در علوم دينی وفقهی به مدرسه کماليه در بند حاجعلی پيوست تا از محضر مشايخ آن زمان مانند شيخ زکريا كمالى فيض ببرند سالهاى متمادى در مجالس علم وعلماء گذراند واز آنجا که ايشان از زکاوت بالائی برخوردار بودند توانست مسائل فقهی بخصوص فقه امام شافعی را در سطح عالى بياموزد او وقتى به روستا برگشت جوابگوی مسائل شرعی مردم بود بيشتر اوقاتش را در مطالعه وترميم قرآنهای قديمی می پرداخت هنوز آواز دلنشين أذان ايشان كه از مسجد جامع  برمى خاست در اذهان يكايک افراد بيست سال به بالای روستا نقش خاصی بسته است. شبهای ماه مبارک رمضان تا قبل از مناجات دومی در حلقات قرآن مجالسه می نمود ، روزهای رمضان صدای تلاوت قرآن ايشان از پنجره مسجد جامع گوش هر رهگذری را مجذوب خود می کرد، صدای تق تق بر هم افتادن دانه های تسبيح در دستان ايشان همراه با زمزمه أذکار بامداد وشامگاه هر بيننده ای را به خود جلب می نمود ، بعضی از وقتها هنگام مولود خوانی در موقع محل قيام صدای دلنواز ايشان بر گوشهای مردم موجود در مسجد قبا طنين انداز بود. اکثر جوانان روستا وروستاهای مجاور صيغه عقد ازدواج آنان توسط او جاری شده است . ايشان در سال 1372 هجری شمسی درگذشت وپس از تشيع جنازه وسيعی در قبرستان روستا (زيارت گپو) به خاک سپرده شد ..

 خداوند او را مورد مغفرت خويش قرار بدهد ....   

 

قبر ملا محمد عقيل رحمة الله عليه